Insulinooprność jest to stan zaburzonej odpowiedzi organizmu na pojawienie się glukozy we krwi w wyniku trawienia. Insulinooporność leczona jest 3 sposobami, które wzajemnie się uzupełniają:

  1. Dieta o niskim indeksie glikemicznym (Ig).
  2. Leczenie farmakologiczne metforminą (np. Metformax, Siofor, Glucophage).
  3. Regularna aktywność fizyczna.

Dietetyk w insulioodnoporności powinien zalecić dietę o niskim indeksie glikemicznym.

Dieta o niskim indeksie glikemicznym ogranicza produkty zawierające łatwo przyswajalne węglowodany, które są szybko trawione i powodują podwyższenie poziomu glukozy we krwi niedługo po posiłku . Dieta w insulinooporności składa się z produktów spożywczych, które nie zawierają dużej ilości węglowodanów dzięki temu ilość glukozy uwalniania do krwi w wyniku trawienia nie jest duża, a odpowiedź insulinowa na to nie jest tak gwałtowna- poziom insuliny nie podwyższa się tak bardzo. W tym rodzaju diety dobieramy produkty spożywcze o niskim indeksie glikemicznym Ig poniżej 55 oraz o średnim indeksie glikemicznym Ig 56-69. Aby dowiedzieć się co to jest indeks glikemiczny kliknij tutaj. (odnośnik na stronę proporcji).

Odpowiednia dieta w insulinooporności zabezpiecza przed nagłymi wzrostami poziomu glukozy, nie przyczynia się do gwałtownych wyrzutów insuliny, które odpowiedzialne są min. za przyrost tkanki tłuszczowej.

Gdy dieta w insulinooporności jest nieskuteczna lekarz może wprowadzić leczenie farmakologiczne metforminą.  Ten doustny lek hipoglikemizujący poprawia tolerancję glukozy w organizmie poprzez zmniejszenie wytwarzania glukozy w wątrobie, zwiększenie wrażliwości tkanek na insulinę oraz hamowanie wchłaniania glukozy z przewodu pokarmowego.  Skutkiem leczenia metforminą może być również spadek masy ciała oraz związana z tym większa wrażliwość tkanek na insulinę. Zalecenie stosowania metforminy nie jest konieczne

Kluczowym elementem, który jest obowiązkowy w tym jak wyleczyć insulinoopormość jest regularna aktywność fizyczna o umiarkowanym stopniu intensywności, trwająca najlepiej dłużej, niż 45 minut. Przykładem takiej aktywności może być nordic walking, pływanie i aqua aerobik, szybki marsz, ćwiczenia ogólnokondycyjne, jazda na rowerze czy taniec. W dni bez treningu należy wykonywać ponad 10 000 kroków na dzień, aby zapobiec rozwojowi cukrzycy typu II, ale 12 000- 15 000 aby spowodować redukcję masy ciała. Aktywność fizyczna uwrażliwia tkanki na działanie insuliny tak jak metformina, powoduje spalenie nadwyżki glukozy poprzez zwiększony wydatek energetyczny i pomaga w redukcji masy ciała, co również zmniejsza insulinooporność.

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *